Verslagen 1ste P

Verslag KFCO Burst – KVV Windeke 5 maart 2017

Met de wetenschap dat Meldert gisteravond de boot inging tegen Denderhoutem en Sottegem alweer een stap dichter richting titel had gezet na een flinke uitoverwinning bij Munkzwalm, wisten we deze namiddag waar we aan toe waren : best winnen om de (hopelijk) tweede plaats veilig te stellen.
Jef startte in de verdediging en verving meer dan waardig de geschorste Nav en ook Ynzo moest een dagje brommen. Gelukkig konden we weer een beroep doen op Jeroen.
Het moeilijk bespeelbare veld belette de Windo’s niet om van bij aanvang er deftig de pees op te leggen. De eerste 10 minuten konden we genieten van het sprankelende voetbal zoals we dit seizoen al meermaals hebben mogen doen. Het werd zelfs beaamd door de thuissupporters; wat wil je nog meer. Een doelpunt bijvoorbeeld, en dat kwam er. Helaas aan de overzijde. De scheids – later meer over deze man – zag een overtreding in onze grote rechthoek en een penaltydoelpunt was ons deel. Daar sta je dan : overwicht à volonté, maar op achterstand. Wat we daarna van de thuisploeg te zien kregen, was niet al te fraai : een paar stevige overtredingen, waar de scheids aanvankelijk wel (soms) voor floot, maar ook niet meer dan dat. Onder meer Niels en Jonas werden stevig aangepakt. De laatste 5 minuten werd het warempel heet onder onze (modder) voeten en mochten we ons gelukkig prijzen dat de ruststand beperkt bleef tot 1-0.
Het begin van de tweede helft leek identiek aan de aanvangsfase van de wedstrijd : éénrichtingsvoetbal van de Windo’s en harde tussenkomsten van de Burstelingen (of zoiets). Na 5 minuten werden ook wij (terecht) beloond met een strafschop. Jeroen – alomtegenwoordig en een comeback om u tegen te zeggen – kweet zich zoals het hoort van deze taak. “Allez, buzze geven”, werd mij sms-gewijs gemeld door de vaste verslaggever. Dat leek logisch en ook Jonas en Simon waren die mening toegedaan. Ze kregen allebei een dot van een kans, maar het bleef vooralsnog 1-1. ‘Vooralsnog’, want de man in ’t zwart achtte het moment gekomen om opnieuw in de belangstelling te komen : een derde penalty. Met de hulp van de binnenkant van de paal kwam Burst opnieuw op voorsprong. Objectieve bronnen – lees, onze verdedigers – meldden mij achteraf dat de penalty niet terecht was. Maar, eerlijk zoals we zijn, 2 minuten later was het opnieuw bijna prijs. Seb kan je nooit verwijten dat hij, ondanks zijn leeftijd, niet enthousiast genoeg is en bij de volgende aanval van Burst zou hij klaarblijkelijk meer speler dan bal geraakt hebben. Soit, 4 penalty’s in 1 match vond de leidsman iets van het goede teveel. En wij konden ons daarin vinden.
Op dat moment leek een puntendeling ver weg, want het overwicht dat we in de aanvangsfase van de eerste en de tweede helft hadden gehad, konden we niet bestendigen. Burst rook bloed en een derde nederlaag op rij doemde op aan de einder.
Nog tien minuten voor de boeg als Jeroen of Joeri vanop rechts voorzette en Simon voor de terechte gelijkmaker zorgde. Een beloning voor hem, want ook al kende hij vandaag maar weinig meeval bij de afwerking, hij bleef er toch voor werken. Iedereen trouwens; deze positieve instelling van titularissen en invallers moet ervoor zorgen dat we op z’n minst de tweede plaats behalen; de oppergaai is trouwens mathematisch ook nog mogelijk ……
Kort daarop werd de plaatselijk aanvoerder beloond met een tweede geel karton. Rechtstreeks rood leek mijns inziens een normalere beslissing, maar ja, ‘k stond dan ook aan de wal.
2-2 was dus het billijk eindresultaat. De twee beginkwartieren waren hoogtepunten en deden ons het beste verhopen. Anderzijds kregen we tot tweemaal toe bezoek van de geluksfee, op ’t eind van de eerste helft en later bij de derde penaltyfase. Volgende week vrijdag om 20u30 ontvangen we de buren uit Houtem. Zaterdagavond en zondagmiddag steken we dan met z’n allen de handen uit de mouwen voor het eetfestijn in De Kluize.
Uw dienaar.
FVDV

 

 

Verslag Website Gavere

KFC – Windeke 2 – 1
Typische strijd- en derbymatch die alle kanten uit kon !

KFC kreeg dit keer de kansen en de goals, maar het gebonden spel, anders het handelsmerk van KFC,  werd gemaakt door de Windo’s. De eerste 15 à 20 minuten waren voor de thuisploeg, een 2 of 3-0 ware mogelijk en zelfs verdiend geweest. Na 9’ trapte Tim Verougstraete een superscherp aangesneden vrije trap, die even met het hoofd door Thomas Rasschaert beroerd werd en zo tegen de paal ging, de rebound kwam in de voeten van Maarten De Spiegelaere die van dichtbij de touwen bolhard zette. (1-0, 9’).  Aan het kwartier werd Florian De Paepe fijn doorgestoken en hij verscheen allen voor Dylan Vanderstraeten, die met de supersave de harde schuiver onschadelijk maakte. Even later was de Windeekse goal een schiettent, waarbij het leer in laatste instantie voor de voeten van Maarten De Spiegelaere viel. Hij schoot blindelings naar de open goal en dacht zeker te scoren, maar de bal krulde nipt naast de gapende goal. (25’). Het spel ging nu meer op en neer. De Groote slaat mirakuleus een kopbal van De Vroe uit doel. Dan KFC weer: een geweldige pegel van Tim Verougstraete ketst af op de vuisten van Vanderstraeten en de scrimmage in de rebound levert niets op. Doelman De Groote veegt een mooie vrijtrap van Windeke tegen de lat en kan een kans voor Jasper Degraeuwe van dichtbij verijdelen. Aan de 42’ wordt Florian De Paepe opnieuw goed gelanceerd, maar bij de poging tot afwerken verrekt hij de hamstring. Hij dient vervangen te worden door Thomas Vivé. Na een kopstoot van De Vroe, is het dan toch zo laat. Een niet zo hard schot van Jasper De Graeuwe wordt door Tim Vanderlinden tegen de eigen touwen geduwd. (1-1, 44’). Een onverdiende opdoffer voor de thuisploeg.
KVV Windeke komt zeer gretig uit de kleedkamers. Goallie Boullie De Groote mag de ene na de andere knal met paradesaves uit zijn doelvlak zweven, respectievelijk van Jasper De Graeuwe en Jonas De Ville (46’, 51’). De Graeuwe heeft nog een superkans, maar alweer De Groote graait zijn lobbal knap uit de lucht. KVV Windeke heeft nu meer balbezit en het betere van het spel. Het duurt tot de 75ste minuut tot Cedric Buyck heel subtiel Robby De Bodt lanceert maar diens volley gaat over. De Vroe krijgt nog een mooie kopkans, maar de bal hapert en De Groote grijpt in. Het wordt duidelijk: wie nog scoort, wint. En zo geschiedt. De voor Jente Glorieus ingevallen Vital De Vrieze (76’) wordt gefould. Tim Vanderlinden, die zich verantwoordelijk achtte voor de tegengoal, trapt de vrije trap vanop links in de rechterwinkelhaak met een soort lobbende curve. Onhoudbaar, 2-1, 82’, Tim wordt van verliezer tot matchwinnaar. KVV ontketent een zwaar slotoffensief en KFC kreunt. Pauwels kopt een loepzuivere voorzet recht in de armen van De Groote. De Graeuwe’s kopbal streelt de bovenkant van de lat. Er wordt lang overgespeeld want de strijd wordt helemaal vinnig op het einde met Buyck en Vanderlinden als slachtoffers en de allesgevende De Cubber die de eerste keer in zijn leven ervaart wat krampen zijn. Dhaenens vervangt in 96’ nog De Spiegelaere en dan is de buit uiteindelijk binnen na 97’. Onder liggen, maar voren staan, dat is de kunst, zei Danny Van Lancker na het fluitsignaal.
KFC herstelt zijn dip van drie nederlagen op rij met drie zeges op rij, goed geplaatst want meteen de eerste drie matchen van de periode. Het is nog lang daarvoor en de verplaatsing op zaterdag naar de verwoed spartelende hekkensluiter (het oranjeblauwe FC Kluisbergen, vroeger Ruien) is geen cadeau. Het blikte Meerbeke ginder in met 0-3, wie kan dat zeggen? Een uitdaging voor KFC dat misschien ooit ‘vier op een rij’, speelde.

 

 

Windeke-Meerbeke zaterdag 04/02/2017

Bij afwezigheid van de vaste verslaggever, zal ondergetekende zich kwijten van dit plezante taakje. Als je wint, is ’t sowieso leuk. Bij deze is de suspense er al uit. Soit.
Vooraf : ik heb tijdens de wedstrijd niks genoteerd en moet dus terugvallen op de (ettelijke) sms’jes die ik tijdens de match heb verstuurd. De lezer zal het mij wel vergeven als er hier of daar een verkeerde naam wordt geciteerd.
De basisopstelling vertoonde de vertrouwde namen, met uitzondering van Klaus, die op de skilatten stond en waardoor Jef aan de aftrap verscheen. Seb was nog geblesseerd, zodat Dylan voor de derde keer op rij ons (betrouwbaar!) sluitstuk was.
Al na 2 minuten mochten we een eerste keer juichen : Simon werd de diepte ingestuurd en werkte cool af. Een makkelijk wedstrijdje in ’t verschiet, denk je dan. Meerbeke heeft niets meer te winnen of te verliezen en de Windo’s thuis; dat staat synoniem voor spektakel en veelal winst … alle ingrediënten voorhanden dus dat het nagelbijten voor een andere keer zou zijn.
Helaas, driewerf helaas, want Meerbeke dacht er anders over. Ze namen zowaar het heft in handen en de Windo’s moesten zich beperken tot verdedigen. En na 11 minuten en heel wat hoekschoppen van de bezoekers was een tegendoelpunt ons deel. Opnieuw 11 minuten later kwamen we zowaar op achterstand. Een 1-2 ruststand en onverdiend kon je dat niet noemen.
Nu weten de trouwe supporters dat we nog een grote troef in handen hadden : de tweede helft bergaf! Hoe je’t draait of keert, het blijft een element dat bepalend kan zijn. Zoals de goeie bandenkeuze in de cyclo-cross bijvoorbeeld; maar nu wijk ik wel zeer ver af.
We begonnen inderdaad in 5e versnelling aan de tweede helft en al na 4 minuten kon opnieuw Simon scoren. 1 minuut later zorgde de mee opgerukte Glenn zelfs voor de voorsprong. De schwung zat er duidelijk in en veel tegenwerk kon Meerbeke niet meer bieden. Sven viel na zo’n 20 minuten in voor de aan het oog gekwetste Jef; blessure die uiteindelijk nog meeviel, bleek achteraf.
Vervolgens mocht Simon gaan rusten en werd vervangen door Jonas, die uit een diep gekwetstendal is geklauterd. Hij mocht nog voor 10 minuten opdraven. En of het draven zou zijn… Hij stond nog maar een paar seconden op het veld of hij ontfutselde de bal van een Meerbekenaar, soleerde door de bezoekende verdediging en speelde Jasper aan die de 4-2 op het scorebord zette. En het spektakel was nog niet ten einde. Ynzo, die,  net als alle andere spelers trouwens, mocht terugblikken op een sterke tweede helft, ontdeed zich op onnavolgbare wijze van zijn tegenstander(s) en legde de bal panklaar voor diezelfde Jonas, die de eindstand vastlegde. Een vreugdeuitbarsting was ons deel, maar het fraaie resultaat was nog maar een deel van de euforie. Immers; een half uurtje later en na wat dubbelchecken vernamen we dat den 225 thuis aan het kortste eind had getrokken tegen Burst. We komen m.a.w. weer op één punt van de gedoodverfde titelpretendent.
’t Was dus voor de zoveelste keer genieten en we blijven zo in de slipstream van de koplopers. Chapeau!

 

VERSLAG VAN DE WEDSTRIJD KVV WINDEKE – LEBEKE-AALST ZONDAG 22/01/17

We zijn inmiddels 20 wedstrijden ver en dat betekende het einde van de tweede periode. Daardoor werd iedereen verplicht om op een koude zondagmiddag en een bevroren terrein te spelen. We hadden de eerste periodetitel op zak gestoken en draaien ondertussen nog steeds mee aan de top van de rangschikking, niettegenstaande we het een paar weken minder deden.

Vandaag keken we de fusieploeg Lebeke-Aalst in de ogen met een paar ons bekende spelers in de ploeg. Een ploeg die volgens de intrinsieke kwaliteiten ver onder zijn niveau staat geklasseerd. We wonnen de heenmatch probleemloos met 0 – 3 maar dat betekent niets in een reeks waar quasi iedereen aan elkaar gewaagd is. (de leider kreeg er een paar weken terug ook van langs)

We speelden (en dat is lang geleden) eerst “bergop” en persoonlijk vind ik dat nog steeds een voordeel. Het werd al snel duidelijk dat combinatievoetbal heel moeilijk zou worden: de harde ondergrond liet dit eenvoudigweg niet toe. We kregen dan ook een eerste helft met weinig kansen en de keepers kweten zich van hun taak als er al eens op doel werd geschoten. (Dylan verving op onberispelijke wijze de gekwetste Seb). En in dergelijke wedstrijden moet je een beetje geluk hebben of dwing je dat af? We kregen een vrije trap een aantal meter voor de zestien en Jasper zette zich achter de bal. Hij trapte de bal netjes naast de muur maar het ronde ding week in extremis nog af op een verdedigend been en de bezoekende doelman was totaal kansloos. We hadden het zo belangrijke doelpunt en op dergelijk terrein is dat zowat halve winst.

Na ons een beetje opgewarmd te hebben tijdens de rust konden we er opnieuw aan beginnen en Jeroen kwam een paar keer net te kort om ons op een veilige voorsprong te schieten. Lebeke probeerde dan een kwartiertje de bakens te verzetten en ze hadden enig veldoverwicht maar Dylan knapte het werk dat hij kreeg voortreffelijk op. En dan kwam het “moment de gloire” van Klaus er aan maar we moeten aangeven dat dit schitterend doelpunt het orgelpunt was van een al even mooie aanval over verschillende stations. Enfin: het komt er op neer dat de bal gepast achteruit werd gelegd en Klaus trapte zonder aarzelen overhoeks en keihard de bal in de winkelhaak (ik weet niet of de keeper de bal zag passeren). Mochten er beelden zijn van dit doelpunt dan gingen die ongetwijfeld de wereld rond. Vanaf dan leken de bezoekers zich bij een nederlaag neer te leggen (figuurlijk dan) en we speelden rustig de match uit. Ynzo zette de kers op de taart door tijdens de laatste minuten de bal in het middenveld te ontfutselen en een solo-actie op te zetten: simpel de keeper omspelen en rustig de bal in het netje deponeren.

Conclusie: de Windo’s lijken de goede tred teruggevonden te hebben al wacht ons zondag opnieuw een gevaarlijke verplaatsing naar Winnik. Proficiat Jongens!

 

 

 

 

 

Klaus met wereldgoal !

Grasshopper

 

KFC Kluisbergen – KVV Windeke 17 december 2016

Als afsluiter van 2016 stond voor de competitieleider een verplaatsing naar de nummer laatst op het programma. We konden geen beroep doen op Tim en Simon (beiden gekwetst) en Jeroen (werkreis). Ook Jonas (DEVILLE) is nog steeds out, maar wel op de terugweg. Jonathan startte voor de tweede keer in de basis en speelde m.i. een meer dan degelijke wedstrijd.

Da’s dan toch goed nieuws; waardoor ik al iets verklap, zeker?

Het matchbeeld was van bij aanvang duidelijk : Windeke had veruit het meeste balbezit en koos voluit voor de aanval, terwijl Kluisbergen (de thuisaanhang heeft het nog steeds over ‘Ruien’, de vroegere benaming) voor de egelstelling koos en op de counter loerde. De ‘omschakeling’ heet zoiets tegenwoordig.

De eerste tien minuten leverde het ons 2 fraaie kansen op, maar deels door pech, deels door het enthousiasme van de plaatselijke verdediging bleef het 0-0. Nadien creëerden we geen noemenswaardige kansen meer. De harde ondergrond – het leek wel een bevroren (gras)mat – was alleszins geen bondgenoot voor de enige ploeg die de voetballende oplossing zocht.

Enfin, wat niemand voor mogelijk achtte, gebeurde toch. Rond minuut 35 werd hun enige spits, Kenny DEMEYERE, de diepte ingestuurd en deze wist zowaar de score te openen. Een domper voor ons, maar anderzijds hadden we nog een uur om het laken naar ons toe te trekken, ook in de wetenschap dat we de tweede helft bergaf mochten spelen.

Aan de rust kwam Jef in de plaats van Klaus en kregen we hetzelfde spelbeeld. De Windo’s in de aanval, een paar kleine en minder kleine kansen, een paar scrimmages, maar geen wijziging in de stand. Tot minuut 77, wanneer alweer die deskelse Kenny DEMEYERE – een rap ventje, dat moet gezegd – in de diepte werd gestuurd en de bal mooi, aan de tweede paal in het netje legde. Een tweede seizoensnederlaag leek dichtbij. Alle hens aan dek bij de Windo’s, waarbij ondertussen Eli en Arno Niels en Jonas (gokje) hadden vervangen.

En 3 minuten later kregen we weer hoop : Jef bracht de stand op 2-1. Uiteraard volgde nu een slotoffensief, maar Ruien hield stand.

Dat het niet onze beste match was, zal wel door iedereen beaamd worden. Misschien lag het verschil in het feit dat de nummer laatst toch iets meer drive had en als leeuwen vochten (soms wat over de schreef) en optimaal gebruik maakten van hun snelle eenzame spits. Mag ik als supporter meegeven dat een puntendeling een correctere weergave van het spelbeeld zou geweest zijn ? Wat koop je daarvoor?

We moeten niet onder stoelen of banken steken dat het een beetje pijn deed, zaterdag rond 21u20. Maar laat ons eerlijk zijn : het goeie gevoel overheerst ! In ’t algemeen een prachtige eerste seizoenshelft, gekruid met de 1e periodetitel; bij wijlen fraai combinatievoetbal en nog steeds aan de leiding. De spelers en trainersstaf verdienen nu wel enige rust en hopelijk biedt de cruciale maand januari ons evenveel voetbalplezier.

Prettige en gezellige feestdagen aan iedereen die begaan is met onze club en aan alle andere mensen van goede wil.

Fred

KVV WindekeSK Munkzwalm: 2 – 1

Doelmannen maken indruk

Het vertrouwen bij KVV Windeke is niet stuk te krijgen. Kan moeilijk anders als je al een heel seizoen lang de debatten leidt. Niets dan glunderende gezichten bij KVV Windeke na de 2 – 1 winst tegen SK Munkzwalm. De doelmannen van KVV Windeke en SK Munkzwalm speelden een sublieme partij. Ze maakten indruk. KVV Windeke boekte zijn twaalfde seizoenzege. De wil om te winnen is in elke wedstrijd aanwezig, de prima sfeer in de club is bevorderlijk voor de prestaties. De eendracht is groot bij KVV Windeke. De Windo’s zijn bezig aan een verbazend wekkend sterk seizoen. En het blijkt, KVV Windeke kan wel degelijk de druk aan die de koppositie met zich meebrengt. img_3901

 

 

KVV WINDEKE-SK MUNKZWALM 10 DECEMBER 2016
Omdat onze vaste verslaggever te kampen had met een overvolle kalender – waarvoor alle begrip – zal ondergetekende het relaas brengen van de wedstrijd van gisteravond.
Eerste wedstrijd van de terugronde, waarbij we de buren uit Munkzwalm op bezoek kregen. Een ploeg die garant staat voor veel doelpunten, zowel voor als tegen. Ook in het verleden trouwens : in oktober 2014 stonden we 3-0 voor en verloren we uiteindelijk met 5-6 ….
De ploeg ook waar ons ‘sprookje’ begon : op 28 augustus haalde onze fel vernieuwde ploeg er zijn eerste punt, voornamelijk door een goeie mentaliteit. Het uitstekende combinatievoetbal zou weldra volgen.
Genoeg gemijmerd, over naar de orde van de dag.
Het wedstrijdbegin werd voorafgegaan door een mooi moment, waarbij onze U12’jes van trainer Tim de spelers van het fanionelftal naar de middencirkel hadden begeleid.
De match zelf begon andermaal zoals we ’t ondertussen gewoon zijn : fraaie combinaties van de Windo’s en Munkzwalm dat zich moest beperken tot verdedigen en lange ballen versturen (GH vroeg zich in deze rubriek ooit af, hoe zo’n “lange bal’ eruitziet; ik weet het evenmin).
Na zo’n 10 minuten dreigde echter al een domper : één van onze verdedigers – zijn identiteit is mij bekend, maar ik wil het die jonge linksachter niet aandoen om zijn naam te vermelden – ging in de grote rechthoek iets te enthousiast in duel en een strafschop was ons deel. De strafschopnemer was al even overenthousiast, want hij miste. Voorheen was er ons trouwens al een overduidelijke strafschop ontzegd, nadat Jeroen onderuit was gehaald.
De Windo’s bleven verdergaan op hun elan en rond minuut 18 bracht Jasper ons na een individuele actie op voorsprong.
En vijf minuten later konden we alweer juichen, weliswaar gedurende een paar nanoseconden : hoekschop voor ons en fraai binnengekopt door Ynzo; tenminste dat meen ik mij zo te herinneren.
Helaas had de scheids een fractie vooraleer de bal richting doel zou gaan, al gefloten voor strafschop. Een kolfje naar Jeroens hand, maar niet voor deze keer : de bezoekende keeper, die het de hele match goed zou doen, kon het schot van Jeroen tot tweemaal toe keren.
Rond minuut 40 konden we dan toch de voorsprong verdubbelen : na een combinatie op links werd Levi net buiten de grote rechthoek aangespeeld en met een fraai geplaatst hard schot zorgde hij voor een logische 2-0.
De tweede helft verliep (aanvankelijk) minder spectaculair, maar na 10 minuten was het toch alarmfase rood : tweede penalty voor Munkzwalm. Ditmaal wél op doel getrapt, maar Seb, die al 16 wedstrijden op een hoog niveau keept, kon de bal keren. Belangrijk moment natuurlijk, want met nog 35 minuten voor de boeg zou het warempel nog nagelbijten geweest zijn.
We deden het verder zeker niet onaardig, maar toch één minpuntje : een paar dotten van kansen werden niet afgewerkt, deels door de prestatie van de bezoekende doelman, misschien ook deels door te veel zelfvertrouwen. Wie zal het zeggen?
En ook hier werd de voetballogica geëerbiedigd : de ploeg die de kansen mist, krijgt het deksel(tje) op de neus. Met nog zo’n 20 minuten te spelen, werd de stand gereduceerd tot 2-1. Het nagelbijten kon nu pas echt beginnen. Veel gevaar konden de bezoekers echter niet meer creëren, maar wij bleven toch enigszins met ons geluk spelen. De scheids had duidelijk een mindere dag en gaf één van de bezoekers nog rood voor een overtreding in de middencirkel. Objectief zoals we zijn, durven we hier te stellen dat een gele kaart correcter ware geweest. En Nav zal mij hier vermoedelijk in bijtreden…. Maar dan eerder voor een voorafgaand duel.
Soit, na 30 seconden toegevoegde tijd vond de ref het welletjes, en wij ook : alweer een driepunter en omdat den 225 de topper onder de 2 grote titelkandidaten ook won, kunnen we onderwijl stellen dat de kloof tussen de nummers 1 en 2 en de rest wel zeer groot is geworden.
Tot slot : nogmaals een dikke merci aan de familie Jolie voor de organisatie van het kerstgebeuren!
Fred

 

Windeke – TK Meldert

Nadat we vorige week op een eerder ongelukkige manier onze eerste nederlaag opliepen tegen KSV Sottegem (tevens onze naaste belager – eens kijken hoe lang het duurt voor er commentaar komt op die nonsens J) mochten we het vandaag opnemen tegen het goed spelende Meldert dat was opgerukt naar een vijfde plaats. De voortekenen waren daarenboven niet zo gunstig (leek het) want zowel Jeroen (buitenlandse werkverplichtingen), Broer Jasper (gebroken rib), Simon (werkongeval) als Klaus (nog niet voldoende hersteld niettegenstaande onze bedevaart naar Lourdes) konden niet aantreden: toch vier vaste pionnen. Tellen we daar nog Jonas bij die tot op heden maar twee matchen kon spelen (hij is aan het terugkomen) en je weet dat de trainer werk had.

Geert koos ervoor Michiel voor de eerste keer aan de aftrap te brengen als diepe spits en hij werd geflankeerd door Jonathan die ook al zijn eerste basisplaats afdwong. We kunnen het nu al zeggen: beiden hebben niet ontgoocheld, integendeel.

Meldert treedt aan in een ongebruikelijke kleurencombinatie maar het heeft wel iets. En ze lieten zich aanvankelijk niet alleen opmerken door hun uitrusting want ze speelden aardig mee in de beginfase. Na een scherpe counter konden ze op voorsprong komen maar onze Seb bewees nog maar eens dat hij nog altijd een panterreflex in huis heeft: hij haalde de bal miraculeus uit doel zodat het enkel een hoekschop opleverde.

Het leek wel een wake-up call: onder leiding van een magistrale Ynzo (ik zou hem de generaal noemen mocht ik niet zo vredelievend zijn) die de hele match zijn stempel drukte op de wedstrijd kantelde de match volledig. Eerst werd Glenn na een run over het hele terrein alleen voor de keeper gebracht maar zijn stiftballetje werd in corner gewerkt. We moeten zeggen dat ook Michiel en Jonathan meer dan hun steentje bijdroegen. Jonathan als rechtsbuiten, Michiel als ideale targetman die slim de ballen bijhield en gepast inspeelde. Na 20 minuten kende hij bijna zijn moment de gloire. Na een perfecte borstcontrole knalde hij in één tijd keihard op de dwarslat en even later miste hij zijn schot na een goeie dribbelactie. Het kon niet uitblijven. Na een aanval op rechts over verschillende stations ging Ynzo door tot op de doellijn en hij dropte het balletje perfect tussen verdediging en keeper. Tim had geroken waar hij moest zijn en tikte de bal simpel binnen. Een modelaanval met veel beweging en technisch vernuft. En wat we op rechts kunnen moet ook lukken van op links dachten ze blijkbaar en de bezoekers waren nog niet goed bekomen van de opdoffer of ze werden tegen het canvas gemept. Het lijkt ongelooflijk maar na opnieuw een prima aanval met ééntijdsvoetbal was de alomtegenwoordige Ynzo opnieuw de aangever: opnieuw laag voor doel waar Jonathan middels een perfecte loopactie met zijn schoentip zijn bewaker voorbleef en hij devieerde het balletje zeer subtiel in de verste hoek. Tot aan de rust bleven we rustig de baas alhoewel Ynzo nog eenmaal de mogelijkheid had door te gaan maar hij verkoos onbaatzuchtig te passen ipv het op zijn eentje te proberen.

Tijdens de tweede helft lieten we Meldert wat komen (we zijn een echte counterploeg naar het schijnt) maar ze slaagden er niet in een kans te creëren door het alweer secure verdedigingswerk van onze laatste linie (is dat nu ook geen oorlogsterm?).

Mogelijk hadden we zelfs een penalty moeten krijgen toen Levi de bal voor doel zwiepte en Jonathan klaar was om zijn tweede van de avond te maken: hij werd volgens de Windo-supporters overduidelijk in de rug geduwd maar we gaan er niet over neuten. Meldert had zijn beste pijlen verschoten en Michiel en Jonathan werden nog gewisseld door Arno en jef (ook al aan een come-back aan het werken). Een paar minuten voor tijd kregen we dan toch totaal onverwachts een goaltje tegen: een hoekschop werd binnengekopt.

Meldert probeerde het nog even maar onze overwinning kwam niet meer in het gedrang.

Een welverdiende overwinning met uitzonderlijk een speciale vermelding voor de jongens die in de ploeg kwamen (het belang van een ruime kern werd nog eens bewezen) en ook ééntje voor Ynzo die een dijk van een match speelde. We omzeilden opnieuw een moeilijke klip maar volgende zaterdag moeten we naar Vurste-Semmerzake waar we het nooit makkelijk hebben. We recupereren allicht een paar spelers en het zal aan Geert zijn de knopen door te hakken…..

Windo’s: wat kunnen we meer zeggen dan proficiat? Trots op zo een groep!!!!

Grasshopper
PS: we vernamen gisteren dat afgevaardigde Eddy onwel werd tijdens de match en in het ziekenhuis werd opgenomen.

We wensen hem een (voor)spoedig herstel.

 

 

In slotfase het deksel op de neus gekregen

Op speeldag dertien werd de ongeslagen reeks van koploper Windeke door eerste achtervolger Zottegem gestopt.

VERSLAG VAN DE MATCH  KSV SOTTEGEM – KVV  19/11/16

De storm woedt, de regen blijft voorlopig uit. We leden gisteren onze eerste nederlaag van het seizoen: het is herfst.
ik weet niet welke heiligen de thuisploeg had aangeroepen maar zowat alle langdurig gekwetsten waren plots paraat: ik denk dat er een stuk oogverblinding aan vooraf ging want mijn atheïstische levenshouding laat niet toe in mirakels en dergelijke te geloven. Ik liet me verder wijsmaken dat de zoon van de scheidsrechter bij de thuisploeg voetbalt wat op zich een zeer merkwaardig gegeven is als de info klopt (en de kans is vrij groot als je de app van de voetbalbond raadpleegt): men mag er niet van uit gaan dat de man met een zekere vooringenomenheid op het veld kwam maar wie ben ik om daar over te oordelen. Ik wil, voor we tot de feiten overgaan, de speaker van Sottegem bedanken voor de persoonlijke attentie: de man denkt blijkbaar aan mij.
Trainer Geert diende noodgedwongen opnieuw een kleine aanpassing aan te brengen: Klaus werd vorige week tijdens de laatste minuut aangetrapt een miste daardoor de topper. Jasper was terug. Na de gebruikelijke studieronde met licht overwicht van de thuisploeg herstelden we het evenwicht en dat mondde al vrij snel uit in de openingstreffer. Na een mooie combinatie op links werd Jeroen schuin voor doel afgezonderd en ik weet niet wat de jongeman de laatste tijd eet of drinkt maar hij is wel bijzonder doeltreffend de laatste tijd: hij verraste de plaatselijke keeper door de bal in de korte hoek te plaatsen en we stonden meteen 0 -1 voor. Niet meteen garantie voor succes maar beter eentje voor dan achter. Even daarvoor werd ook Simon al foutief gestuit toen hij op weg leek naar doel maar de overtreder werd niet eens getrakteerd op geel. We lieten de thuisploeg komen en loerden op de counter. Niet zo lang daarna was alles te herdoen en daar was toch wat pech mee gemoeid: na niet te best verdedigen werd de bal voorgebracht en één van onze verdedigers roerde de inkomende bal die tegen de paal spatte: het gevaar leek geweken maar jammer genoeg kwam hij in de voeten van Rodji terecht die niet aarzelde en keihard binnentrapte. Geen been gebroken al moest Tim even daarna het veld verlaten toen hij werd aangetrapt: Sven kwam hem vervangen. Echt uitgespeelde kansen zagen we niet meer tijdens de eerste helft zodat we met een gelijke stand gingen rusten met iets meer balbezit voor de thuisploeg maar misschien was dat wel een bewuste keuze.
We kunnen stellen dat wij iets beter waren tijdens de tweede periode tot 4 minuten voor het einde het licht uitging en we door omstandigheden, nader te verklaren, toch nog de boot ingingen. Het spel ging op en neer alhoewel we niet kunnen spreken van een grootse match. Maar onze tactiek leek opnieuw zijn vruchten op te leveren. Na balverlies op het middenveld werd Jeroen opnieuw weggestuurd en ook nu bleef hij ijzig kalm en hij schoof de bal netjes naast de uitgekomen keeper in doel en de 1-2 stond op het bord. Op dat moment hadden we de match volledig in handen en we hadden het toen allicht moeten afmaken: we waren iets te onzorgvuldig in de uitvoering zodat een paar tegenaanvallen net niet tot gevaar leiden. En toch werd ons nog één grote kans onthouden: Levi glipte door de verdediging en werd duidelijk ten val gebracht: iets wat ook de scheids zag maar hij legde de bal tot eenieders verbazing buiten de rechthoek zodat de penalty er niet kwam. Heeft hij daar toch een kleine inschattingsfout gemaakt? De vrije trap leverde niets op maar we leken toch op de overwinning af te stevenén tot het noodlot toesloeg een viertal minuten voor tijd. Én Jeroen én Glenn vielen op een paar minuten uit en Michiel en Geoffrey dienden de laatste minuten vol te maken. Toen Sottegem een allicht terechte vrijschop kreeg voor onze zestien poeierde de ingevallen Pareyn de bal laag naast de muur binnen. Met een gelijkspel konden we leven maar in de laatste minuut gebeurde het ondenkbare. Een verre trap werd door een thuisspeler in één tijd van op de flank hoog voorgezet en de onvermijdelijke Rodji kopte de bal binnen. Ontgoocheling alom: we waren er opnieuw zo dicht bij.
Enfin: we hebben op de valreep verloren, blijven aan kop en het kon anders geëindigd zijn. Proficiat aan onze jongens en de thuisploeg. Erger dan het verlies zouden wel eens de blessures van een paar spelers kunnen zijn. Hopelijk valt het nog mee want volgende week moeten we opnieuw aan de bak op Meldert.

VERSLAG VAN DE MATCH KVV – SK DENDERHOUTEM VRIJDAG 11/11/16
Met instemming van Denderhoutem speelden we al op vrijdagavond omdat er velen van ons naar een feestje moeten (eigenlijk mogen) op zaterdag waarvoor van harte dank. (én voor het feestje én voor het feit dat Denderhoutem wilde spelen op vrijdag). Die mannen waren daarenboven afgezakt met twee bussen met 90 supporters waardoor ze een andere club in de reeks allicht de loef afsteken. Het moet gezegd dat ze de hele match hun ploeg stevig maar sportief aanmoedigden met toeters en bellen en onze kantine overrompelden, zodat het gerstenat stevig vloeide.
Het was eigenlijk de eerste koude herfstavond en trainer Geert diende opnieuw een kleine aanpassing door te voeren. Ynzo was terug na schorsing maar Jappie werd geveld door een griepaanval zodat Tim na lang blessureleed zijn wederoptreden maakte na maanden afwezigheid. Denderhoutem was aan een goeie reeks bezig (6 wedstrijden op rij zonder nederlaag) en het beloofde dus niettegenstaande de buitentemperatuur een warme avond te worden.
Nog even vermelden dat er ook spionnen aanwezig waren gisterenavond en het waren zeker geen scouts want ze droegen geen korte broek en schreven werkelijk alles op wat er gebeurde. Ze probeerden me nog even wijs te maken dat ze van Sint-Antelinks kwamen (is dat een fictief hoofdkwartier?) maar al snel bleek dat ze uit een naburig geleden stad afkomstig waren: als Geert iedereen met een ander rugnummer de wei instuurt volgende week (want daar lijkt het zo een beetje op naar het schijnt) worden ze gegarandeerd tureluurs nog voor de match begint).
Enfin: genoeg bespiegelingen. over naar de feiten. We begonnen zeker niet slecht aan de match maar het werd al snel duidelijk dat Denderhoutem inderdaad een goeie ploeg heeft. Het was niet makkelijk de verdedigende stellingen te ontmantelen op wapenstilstand en alhoewel we een licht veldvoordeel hadden bleven uitgespeelde kansen uit. Ook al omdat de bezoekers een viertal keer de grove borstel uithaalden toen we dreigend werden: de scheids hield de kaarten evenwel op zak. De redelijk opgeschoten keeper van Denderhoutem bracht enkel zichzelf in de problemen bij een terugspeelbal. Maar het gebeurde dan toch: een werkelijk zeer gedreven Tim (ik roep hem nu al uit tot man van de match ook al was de concurrentie van onze keeper Seb groot) rukte op door het centrum, omspeelde een mannetje en gaf de bal perfect in de loop van de mee opgerukte Joeri, door mij inmiddels tot onze pitbull omgedoopt. Dat de jongen meer kan dan verdedigen bewees hij ook nu: hij bleef rustig en met een stiftertje versloeg hij de inmiddels toegesnelde maar te late doelman (het leek wel op ‘de stoel’: net te laat komen) en de 1 – 0 prijkte op het bord. Er is nog geen match geweest waarin we niet scoorden. Het leek wel het doelpunt van de bevrijding want we waren nu toch echt baas en even later was Simon iets te vroeg vertrokken bij een doorsteekbal of de 2 – 0 stond op het bord. Rusten dus met een beperkte voorsprong en net als bijna alle andere thuismatchen moesten we de tweede helft bergop spelen (weet niet of daar een strategie achter zit).
En we moeten eerlijk zijn: Denderhoutem heeft het ons niet makkelijk gemaakt: ze hebben daarenboven een bijkomend wapen: een ver inworpkanon. De man holt van links naar rechts en omgekeerd en gooit de bal iedere keer in het strafschopgebied in de hoop dat hij één keer goed valt. Gisteren gebeurde dat niet maar het is en blijft een gevaarlijk gedoe. Echt uitgespeelde kansen kreeg Denderhoutem dus niet meer en op de counter hadden we een paar keer de kans om verder uit te lopen maar het lukte net niet. De keeper tikte een subtiele lob van Levi over en we kwamen één keer net te laat om de bal in doel te lopen. Een kwartier voor tijd was Tim opgebrand en hij werd onder een verdiend applaus vervangen door Jonathan die nog een paar aardige zaken liet zien.
5 minuten voor tijd dachten we het zeel aan te hebben: na een zoveelste corner of inworp kwam de bal bij hun laatste man die van heel ver uithaalde maar duidelijk de winkelhaak voor ogen had: ik zag er hem al in. Maar onze ervaren en al het hele jaar op hoog niveau spelende Seb redde de meubelen door met een pantersprong de bal nog even aan te raken zodat hij op de buitenkant van de paal belandde met een nieuwe corner tot gevolg. Een werkelijk fenomenale redding want ik had niet eens gezien dat hij de bal had aangeraakt. We brandden een kaarsje voor Seb maar hij is al eens man van de match geweest….
dus: ook na 12 (twaalf) speeldagen blijven we ongeslagen, hebben we 10 keer gewonnen en blijven we minstens vier punten voorsprong behouden. Wie voor het seizoen 1000 euro had verwed op dergelijke cijfers werd op slag hoofdaandeelhouder van de club.
voor wie het nog niet wist: volgende week spelen we tegen den 225: een strijd van Goliath tegen David, stad tegen platteland. Wat het resultaat ook wordt: we hebben er NIETS te verliezen, ALLES te winnen. We kijken er naar uit want ik acht ons niet kansloos…..
Bedankt Windo’s voor het nu al onvergetelijke seizoen en tot zaterdag in mijn geboortestad.

epiloog: met trots meld ik ook het oprichten van een nieuwe groep supporters met name de ULTRA’S: een bende jonge kerels die de intentie hebben de ploeg iedere week fanatiek aan te moedigen in positieve zin. de leider is u allen bekend maar ik noem geen namen want ik vrees voor mijn leven 🙂
Grasshopper

 

Verslag wedstrijd E. Houtem – KVV  Windeke

Nadat we tot onze eigen verrassing de eerste periodetitel binnen haalden zonder tegen een nederlaag op te lopen, werden we op zondagmiddag verwacht op het splinternieuwe kunstgrasveld (Heer Burgemeester: lees je mee?) van Eendracht Houtem, dat weliswaar laatste staat maar de laatste weken duidelijk beter speelt. Ynzo was geschorst zodat Sven zijn plaats innam. Dat spelen op kunstgras enige aanpassing vraagt voelden we al vroeg in de match. Ons combinatievoetbal kwam er niet uit, de bal schoof geregeld verder door dan verwacht en we slaagden er niet de moedig strijdig jeugdige garde van Houtem onder zware druk te zetten. Integendeel, ze slaagden er nu en dan in een aardige aanval op te zetten en waren zowat de evenknie. Een vrijschop belandde zelfs op de lat en we konden er enkel een paar schoten van op afstand tegenover stellen. Mogen we zeggen dat we onze zwakste prestatie van dit seizoen op de mat legden?

Na de rust werd het duidelijk dat de thuisploeg heel veel had verbruikt en de druk werd dan ook groter ook al dienden we op te letten bij een sporadische uitbraak. Zo belandde een prachtig gekruld schot op de buitenkant van de paal en daar ontsnapten we aan een achterstand die allicht niet makkelijk meer te overbruggen zou zijn. Levi had ondertussen een kans gekregen maar de jonge en beloftevolle doelman hield met een beenveeg zijn netten ongeschonden. En toch zou de jongeman onrechtstreeks aan de basis liggen van onze nieuwe overwinning. Na een hoekschop bokste hij de bal weg en hij repte zich om het ronde ding opnieuw te bemachtigen. Glenn was echter een tikje sneller en dus veroorzaakte hij een overduidelijke penaltyfout. Geen protest, wel veel frustratie bij de thuisspelers. Jeroen kweet zich van zijn taak en bracht ons met nog een kwartier te spelen op 0-1: een opluchting.

De veer was gebroken bij de thuisploeg en we konden nog twee keer scoren in de resterende minuten. Levi maakte er nog eentje en ook de aan de rust ingevallen Tim kon de bal binnentikken na een prima actie van Jeroen die eerst op de paal besloot.

Conclusie: zeker geen gemakkelijke wedstrijd…maar ik denk niet dat er nog zullen volgen.

Op VRIJDAG 11/11/16 OM 19.30 UUR SPELEN WE THUIS TEGEN DENDERHOUTEM DAT GOED OP DREEF IS…de week er op spelen we in een stad.

 

Periodekampioen is een feit !

EERSTE ELFTAL: nadat het ons vorige week net niet lukte de periodetitel binnen te halen, moest het vandaag gebeuren tegen het gematigd geklasseerde KFCO Burst, dat nochtans heel wat grote namen in de ploeg heeft en een paar spelers in de rangen heeft die in het tussenseizoen beslisten niet naar KVV te komen omdat we te weinig ambitieus waren. Zij gelukkig en wij zeker.
We gingen van start met hetzelfde elftal van vorige week en in de wetenschap dat we minstens een gelijkspel moesten halen wilden we alsnog niet in de problemen komen. Van stress was evenwel geen sprake, althans bij de spelers niet. We namen onmiddellijk de match in handen en we voelden dat onze Windo’s er zin in hadden. De verdediging van Burst wist van in de eerste minuten wat hen te wachten stond want ze werden keer op keer onder druk gezet en vooral in snelheid gepakt.
Al na een 8-tal minuten mochten we voor de eerste maal juichen: na een mooi opgezette aanval werd Simon in stelling gebracht en als je hem op die manier ziet vertrekken weet je het ongeveer: keeper Van Zeebroeck haalde de bal mooi uit de hoek maar jammer voor hem had hij even daarvoor de bal zien voorbij zoeven zonder hem aan te raken: 1 – 0 en een blitzstart.
En we rusten zeker niet op onze lauweren: eenmaal het konijn bij het vel gepakt mag je niet meer lossen en dat deden we dan ook niet. Burst speelde niet ondermaats maar zoals zo vaak dit seizoen draaide onze machine op volle toeren en dat betekent toch wel soms oogstrelend en dominant voetbal. Na een half uur beslisten onze Windo’s er kom af mee te maken en dus schakelden ze nog een beetje hoger. Ik meen dat Jeroen op rechts de bal kreeg toegespeeld, een paar man doldraaide en dan de ingeving had de bal naar de tweede paal te zwiepen. De bal leek iets te hoog voor Levi maar in een reflex kopte hij de bal met een bewust “piesballetje” over de hopeloos graaiende keeper. Opnieuw een klassedoelpunt. En het festival ging verder: Simon werd opnieuw het straatje ingestuurd en deze keer raakte de keeper de bal nog maar het enige wat hij er aan overhield was een verschroeide handschoen en een hoop frustratie. En terwijl we toch bezig waren beslisten we maar verder te doen. Een niet aanwezige lezer denkt allicht dat we overdrijven maar het ene doelpunt was nog mooier dan het andere. Levi kapte zich vrij op de linker flank, kwam naar binnen en leek een vlam te gaan afvuren maar hij had ondertussen Jeroen zien staan en speelde die met een subtiel balletje aan: Jeroen vond dit prima en hield de bal grondscherend laag en met een gekruist schot was het opnieuw bingo….Burst stond er bij en keek er naar: hun supporters konden er minder om lachen. Het is niet eens overdreven te stellen dat we er nog een tweetal konden ingelegd hebben maar 4 – 0 aan de rust vinden we niet slecht. We gingen eentje drinken in de wetenschap dat de periodetitel zo goed als binnen was maar vooral met een heel voldaan gevoel omwille van het prachtig spektakel dat we te zien kregen.
We moeten eerlijk zijn: de tweede helft stelde niet zo veel voor: de buit was binnen en we beperkten ons tot controlevoetbal. Een verre vrijschop van Burst verraste alles en iedereen en ging van ver binnen maar verder kwamen ze niet. Ook wij kregen niet echt uitgespeelde kansen meer maar na het laatste fluitsignaal van de opnieuw jonge maar zeer goed leidende scheidsrechter konden we een feestje bouwen op de behaalde periodetitel. Op een paar mensen na die op dergelijk resultaat gewed hadden voor de competitie en nu in een streng beveiligde vleugel van één of ander psychiatrisch centrum vertoeven.
We blijven erbij: het was onze bedoeling een rustig seizoen te draaien nadat een paar spelbepalende spelers besloten andere oorden op te zoeken maar de mayonaise plakt. Onder leiding van trainer Geert wordt er vol vertrouwen gespeeld, de sfeer is opperbest, na 10 wedstrijden hebben we nog niet verloren en de spelvreugde druipt er van af. Het lijkt er wel op of iedereen dit jaar het beste uit zichzelf haalt. Waar we eindigen doet er helemaal niet toe maar we mogen al zeker deelnemen aan de eindronde. We buigen ootmoedig het hoofd en uiten op die manier onze dankbaarheid jegens spelers en entourage die dit hebben verwezenlijkt en vergeten daarbij niet dat er nog een aantal spelers door tegenslag niet aan de bak kwamen tot op heden. We hebben iedereen nodig.
Volgende week naar Eendracht Houtem zonder de geschorste Ynzo…..ook dan zullen we geconcentreerd moeten spelen…
MERCI WINDO’S
Grasshopper

 

Verslag wedstrijd Kluisbergen SP. – KVV Windeke

Om te beginnen willen we Kluisbergen bedanken die zijn naam alle eer aandeed door zowel in te gaan op onze vraag om op vrijdag te spelen met het eerste elftal als om de beloftenwedstrijd een uur te vervroegen. Niet alle clubs zouden hetzelfde doen.

EERSTE ELFTAL: We wisten allemaal wat er op het spel stond: bij winst werden we periodekampioen maar we nemen alle suspens weg: we hebben het niet gehaald, ook al hadden we de kans…maar de uitslagen van zondag vielen nogal mee zodat de kans groot blijft dat we zondag kunnen vieren maar daarover meer op het einde van het verslag.
Kluisbergen begon zeer goed aan het kampioenschap en draaide een aantal weken mee aan de top. De laatste weken gaat het iets minder maar ze speelden toch gelijk op den 225, wat toch een indicatie is van kwaliteit. We waren dus zeker op onze hoede, ook al konden we op Jonas en Jef na met onze sterkste spelers aantreden. Iedereen is gemotiveerd om tegen de leiders een goed resultaat naar te zetten en dat werd ook duidelijk in Kluisbergen. De thuisploeg ging er vandoor als een TGV (of stonden ze onder stoom?) en de eerste minuten hadden we het moeilijk om hen bij te benen. Het onvermijdelijke gebeurde dan ook: in de 8ste minuut werd een vloeiende aanval magistraal afgewerkt met een loeihard overhoeks schot in de winkelhaak. We wisten meteen wat er ons te doen stond en het leek wel of dit doelpunt ons op slag wakker schudde. Vanaf dan namen we eigenlijk de match in handen en dat zou een overwinning uiteindelijk verantwoord hebben: dat zel zelfs de meest fanatieke supporter van de thuisploeg beamen, alhoewel….het was een dubbeltje op zijn kant bij bepaalde fasen.
Een aantal minuten na de openingstreffer zetten we een prachtige aanval op: Levi zette zijn tegenstander in zijn hemd en zette strak voor: Simon deed wat hij moest, kroop voor zijn bewaker en schoot strak in: tot zijn eigen stomme verbazing kreeg de keeper van de thuisploeg de bal op zijn schouder die niet in maar over doel belandde. De man gaf achteraf toe dat hij niet eens wist dat hij de redding had verricht. Echt uitgespeelde kansen kregen we niet meer tijdens de eerste helft maar je voelde dat er meer inzat al bleven de tegenstoten van Kluisbergen gevaarlijk en dan voornamelijk op stilstaande fasen.
We wisten wat te doen tijdens de tweede helft: druk zetten en scoren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan (van aan de zijlijn) maar de kansen kwamen er. De doelman leek wel geïnspireerd door zijn redding tijdens de eerste periode want hij hield zowat op zijn eentje zijn ploeg recht. Hij verrichte twee superreddingen op een paar seconden tijd, de bal belandde op de dwarsligger nadat hij met een beenveeg een doelpunt verijdelde (al kon de overigens heel goed leidende scheids in die fase een penalty gefloten hebben want Simon werd duidelijk neergetrokken toen hij wilde uithalen in de rebound). En toch kon ook de thuisploeg het afgemaakt hebben. Na een verre bal ontsnapte hun aanvalsleider van aan de middenlijn en hij stormde op Seb af maar onze oude (mijn excuses: hier moet staan “ervaren”) krijger blijf kalm en kon hem op de rand van de zestien stoppen. De risico’s van aanvallend voetbal: het hoort erbij. Ondertussen had trainer Geert om tactische redenen Niels naar de kant gehaald en Geoffrey ingebracht. Een kwartier voor tijd lukte het dan wel: balverlies op het middenveld van de thuisploeg, Jeroen kon even oprukken zonder tegenstand en hij poeierde de bal heerlijk van op 20 meter net onder de lat binnen. Doelman Lippens deed nog wat hij kon maar hij kwam voor één keer te kort. We werden nu iets voorzichtiger maar konden het 5 minuten voor tijd afgemaakt hebben: Simon werd volledig vrijgespeeld op rechts en hij kon recht op doel afstevenen. We zagen de periodetitel al voor onze ogen dansen. De keeper verliet zijn doel en kwam hem tegemoet en dat maakte Simon blijkbaar toch een beetje nerveus. In plaats van de man te dribbelen schoot hij nog al onbesuisd naast. Daar zat meer in en dat weet hij best zelf….maar wie zouden wij zijn om iemand een steen te werpen?
En helemaal op het eind mondde een misverstand in onze verdediging nog voor een bal die de paal likte…al bij al een billijk gelijkspel met een licht overwicht voor ons. We kregen complimenten van de thuisploeg die ons als “een heel goeie ploeg” bestempelde, een mooi compliment.

Epiloog: Den 225 speelde zondag ook gelijk op Denderhoutem en kan ons niet meer bijbenen zondag. Enkel Eine vormt nu nog een reële bedreiging. We proberen even de situatie te schetsen.

– Winnen we zondag (het is dus zondag om 15.00 uur en niet zaterdagavond) of spelen we gelijk: altijd periodekampioen.

– Verliezen we en verspeelt Eine punten: altijd periodekampioen.

– Verliezen we van Burst en wint Eine: dan wordt het naar het reglement kijken en rekenen. We komen dan met gelijk aantal punten (eerste criterium) en gelijk aantal gewonnen matchen. Dan speelt het doelsaldo en dat wordt cijferen: we hebben daar een gunstiger saldo dan Eine (wij +13 en zij +9) maar dat kan snel veranderen…stel dat we verliezen met 2 doelpunten verschil en zij winnen met 2 doelpunten verschil dan komen we ook daar gelijk en moeten we kijken naar het aantal gemaakte doelpunten…ook daar hebben we een bonus van 4 doelpunten maar dat kan zelfs veranderen als Eine veel scoort….in het slechtste geval komt alles gelijk en volgt er zelfs een testmatch…dit alles ter info maar we moeten eigenlijk maar één zaak doen: zondag winnen van Burst en alles is voorbij. We kunnen dan vieren om dit onverhoopt succes…de maandag is een brugdag…

Wat er ook gebeurt: we wensen de Windo’s nu al een dikke proficiat : wie had voor de competitie op dergelijk scenario durven inzetten? Ollie?

Tot zondag allemaal om onze jongens de nodige supporterssteun te verlenen en een pintje te drinken achteraf.

Ps: we geven de Oscar van de match aan Jeroen omwille van zijn doelpunt maar vooral omdat hij al het gehele seizoen op een heel hoog niveau speelt. En bedankt Chris van de Salamander voor de heerlijke broodjes.

Grasshoppper

Verslag  wedstrijd  KVV Windeke – KFC Gavere/Asper

Eerste elftal: na ons droomdebuut dit seizoen mochten we aantreden tegen de sympathieke buren van Gavere-Asper. Door het feit dat we vorige week te maken hadden met een scheidsrechter die aangesloten is bij een kaartersclub misten we Jeroen en Glenn maar Navaron, Jasper en Tim werden gerecupereerd. Nu we door bepaalde mensen tot “titelpretendent” werden gebombardeerd, sloeg de stress ons om het hart (sic). Trainer Geert bleef er kalm bij en herschikte enigszins de pionnen en, we kunnen het nu al verklappen, het heeft opnieuw gewerkt. Voor de zoveelste keer dit seizoen mochten of moesten we bergaf beginnen maar we zijn zo sterk dat het er weinig toe doet. Van bij aanvang vlotte het opnieuw en we zagen een magistrale Ynzo die het hele middenveld overheerste en talloze aanvallen opzette. Dat we relatief gevaarlijk zijn is ondertussen geweten en op het kwartier toonden we nog eens onze kwaliteiten: Levi werd aangespeeld, dolde een beetje met zijn rechtstreekse tegenstander en zette laag voor: complete paniek in de verdediging van Gavere-Asper en Simon kon met de vingers in de neusgaten (wat hij uit beleefdheid niet deed) zijn vierde van het seizoen netten. Levi nu eens als aangever en Simon als afwerker: dat bewijst alleen hoe sterk de ploeg aan elkaar hangt. We moeten zeggen dat Jasper ondertussen op de andere flank zijn rechtstreekse tegenstander zowat tureluurs had gespeeld en een aantal heel scherp aangesneden voorzetten net niet tot een doelpunt hadden geleid: de ene J. Degraeuwe is de andere niet maar er zijn toch veel gelijkenissen.
We stonden dus opnieuw op voorsprong maar in tegenstelling tot andere matchen konden we er niet lang van genieten: een strak aangesneden vrijschop werd eventjes aangeraakt en verdween op die manier in de verste hoek. Gavere-Asper is nu ook niet de slechtste ploeg en de wedstrijd verliep vrij evenwichtig tot op het half uur: een zoveelste voorzet van Jasper zorgde opnieuw voor paniek in de bezoekende verdediging en een verdediger ontzette niet al te best en de mee opgerukte Joeri (we kunnen hem echt wel onze plaatselijke pitbull noemen) zag zich al zijn eerste doelpunt maken voor de Windo’s ware het niet dat de verdediger zich opwierp als een volleerde keeper en de bal prachtig pareerde: de goed leidende scheids (het mag gezegd worden) floot terecht penalty en sloot de verdediger-doelman uit: een ferme domper voor de bezoekers. Ynzo was zijn eigenste zelve en zette kalm om….de bezoekers moesten nog een uur met zijn tienen voort.

Niettegenstaande dat bleven ze het goed doen alhoewel we een licht overwicht hadden en nog een paar mogelijkheden hadden: op slag van rust konden we het doelpunt van het jaar gemaakt hebben: na een hoekschop voor de bezoekers schakelden we bliksemsnel over en in een viertal ééntoetspassen (zal een neologisme zijn zeker) verscheen Levi voor de keeper die zijn ploeg mits een kattensprong overeind hield.

Na de rust drukte Gavere-Asper even door zonder evenwel echte kansen te creëren. Het was duidelijk dat ze alles op alles zetten maar ook door de man min situatie liep hun tank langzaam leeg. Na een goeie zestig minuten een cruciale fase: onze andere pitbull Niels snoepte de bal af voor de neus van een bezoekende aanvaller die duidelijk te laat kwam en Niels een ferme trap verkocht: alhoewel de scheids het allicht had gezien liet hij doorspelen en dat verraste vriend en vijand. Jasper kon de bal van Niels meepikken en omspeelde, het mag gezegd, op zijn dooie gemak de bezoekende keeper en dropte de bal in doel. 3 – 1 en match leek gespeeld ook al omdat de bezoekers een mentale dreun hadden gekregen. Jasper had even daarvoor mogelijk ook kunnen scoren toen hij net naast kopte op een perfecte voorzet van Levi. We voerden een paar vervangingen door en er leek niets aan de hand. In de negentigste minuut kregen de bezoekers nog een vrijschop die eigenlijk niet goed werd gegeven maar de afvallende bal werd grondscherend en afwijkend op een paar van onze verdedigers in doel verlengd. Nog een tweetal minuten bibberen dus ook al kon Tim het helemaal afgewerkt hebben maar hij miste door omstandigheden voor het open doel.

Samenvattend: een zevende opeenvolgende overwinning wat bij ons zelf tot een soort ongeloof leidt. Als we er vrijdag (want we spelen vrijdag al in Kluisbergen Sportief om half 8 – met dank aan Kluisbergen) in slagen er een 8ste aan te breien worden we warempel periodekampioen. Op de website van Gavere-Asper kan je overigens een mooi en objectief verslag vinden van de match. En ook daar wordt het vermeld: het is moeilijk en bijna onmogelijk en onrechtvaardig een speler van de match aan te duiden omdat iedereen schitterend acteert en de ene in de bloemetjes zetten onrecht aandoet aan alle anderen maar we kiezen deze week voor Klaus Praet, die wat in de schaduw speelt maar iedere wedstrijd de gaten dicht en met veel plezier lijkt te spelen. Een groot verschil met vorig seizoen toen hij bij zijn toenmalige ploeg zowat genegeerd werd.

Ik hoop dat we vrijdag de trofee al kunnen binnenhalen. Navaron wensen we zaterdag alvast een schitterend trouwfeest en we wensen Valentine en Navaron in ieder geval alle geluk toe naar de toekomst toe.

Grasshopper

Ps: om zeker te zijn dat we het goed begrepen zochten we het woord pretendent nog even op in de Van Dale: pre·ten·dent (de; m,v; meervoud: pretendenten)1iem. die aanspraak op iets maakt….allez vooruit….we weten nu zeker wat het betekent maar zijn niet akkoord

 

Verslag wedstrijd Meerbeke – KVV Windeke

We kunnen het maar niet geloven maar na 6 wedstrijden prijkten we aan de leiding zonder nederlaag en slechts één gelijkspel op de eerste speeldag. Vandaag moesten we naar Meerbeke en dan weet je dat het niet makkelijk wordt: Meerbeke heeft zowat een abonnement voor de eindronde en is een fysiek en technisch sterke ploeg. Daarenboven konden we nog steeds niet beschikken over Jasper en Tim (beiden laatste schorsingsdag) en Navaron had warempel een préhuwelijksreis gepland om alles eens uit te testen (naar het schijnt). Jef is nog steeds gekwetst en de onfortuinlijke Jonas werd vorige week geopereerd (we wensen hem hierbij het allerbeste toe en vooral een spoedig herstel). Als je 5 potentiële basisspelers dient te missen en daarenboven nog 2 spelers sukkelden met lichte blessures is dat niet min maar we hebben een super sterke kern en dit bewijst nu zijn nut. Nog even verwijzend naar het verslagje van de beloften: mede daardoor mocht niemand van de 15 aangeduide spelers spelen met de beloften en dat dunt de gelederen natuurlijk ook uit.
Meerbeke waar ooit de streep lag van De Ronde van Vlaanderen tot ook hier het geld de bovenhand haalde: goed veld met prima grasmat maar natuurlijk een zeer grote concurrent qua hellingsgraad (ik denk dat we het moeten afleggen tegen hen). Geoffrey (hij toont ondertussen wat hij kan) nam de plaats in van Navaron en voor de rest geen wijzigingen. De eerste tien minuten drukte Meerbeke steriel (we hebben het nagetrokken) en het was toen al duidelijk welk spelpatroon ze hanteren: alles van op de flank naar hun sterk koppende kapitein Schiettecatte en het moet gezegd dat ze een paar mensen hebben met een prima trap. Maar de Windo’s raakten stilaan opgewarmd (volgens vader Degraeuwe hebben we de vier seizoenen meegemaakt gisterenmiddag) en Ynzo werd prima weggestuurd. De keeper kon met een beenveeg de 0 – 1 vermijden. Als ze evenwel iets geleerd hebben van onze terreinverzorger Marc is dat je er geen gras mag laten over groeien. Even later werd Levi aangespeeld op de rand van de 16 meter, draaien en uithalen en vissen (ik heb het dan over de keeper van Meerbeke): zo simpel kan het zijn…0 – 1 na een goed kwartier en de 8ste pot voor Levi. Zijn spitsbroeder (letterlijk op te nemen) Simon vond dit ok maar hij kon natuurlijk niet achterblijven. Jeroen stuurde hem prachtig door de plaatselijke verdediging en Simon schoof de bal heel netjes en beheerst in de verste hoek binnen. We hadden een goeie 20 minuten gespeeld en we dienden ons opnieuw in de armen te knijpen. Dit kon toch niet????

Dat is het probleem van verslagen schrijven: ik zou eigenlijk alle spelers moeten vermelden maar dat is nu eenmaal onmogelijk en daarom geef ik ze hier al allemaal een dikke pluim….maar ik moet er toch eentje uitpikken en zonder de anderen onrecht aan te doen (vergeef me aub) geef ik de grootste pluim deze week aan Joeri, de man met 4 longen en een ongelooflijk strijdershart: hij was niet alleen verdedigend zeer secuur maar ze hadden daarenboven alle moeite om hem aanvallend af te stoppen. Een voorbeeld voor de teamspirit in de ploeg: iedereen geeft alles voor iedereen. We lieten na de 0 – 2 voorsprong Meerbeke een beetje spelen maar dan begon de voorstelling van de Heer Muylaert Jonas, de facto de scheids van dienst. Waar we in de voorbije 2 verslagen de lof zongen over de scheidsrechter kunnen we dit absoluut niet doen deze week: de man, die zowat boven iedere speler uittorende, vond dat hij de Bond financieel een hart onder de riem moest steken en hij gaf ons kaart na kaart, ook voor de meest onbenullige zaken. Men mag geen slechte gedachten hebben maar….enfin: hij viel op en wellicht was dat zijn bedoeling. Hij zou er in slagen ons in totaal op 7 kaarten te trakteren in een verder zeer faire wedstrijd. Dat de mensen van Meerbeke (de staf) hem hierin aanmoedigden is menselijk en begrijpelijk maar toch niet zo sportief als hun trainer wou laten uitschijnen.

Rusten met een 0 – 2 stand en alhoewel Meerbeke iets meer balbezit had, konden we uiterst tevreden zijn met de tussenstand. De tweede helft bracht de thuisploeg 2 aanvallers in en het moet gezegd dat we niet meer ons beste spelpeil haalden. Ze speelden bergaf en dat scheelt toch een slok op de borrel. Daarenboven zwiepten ze de ene bal na de andere in onze zestien maar Seb straalt autoriteit uit en we hebben daar achteraan een paar goeie koppers zodat echte kansen uitbleven…en dan kwamen we aan de cruciale zeventigste minuut. Terwijl we aftelden (want we vreesden toch voor een tegengoal) belandde de bal na een scrimmage na een hoekschop op de paal: we kwamen daar goed weg maar het zou nog beter worden met Simon ongewild in een hoofdrol: we ontzetten de bal zo ver mogelijk en de laatste man van Meerbeke wilde ter hoogte van de middenlijn opnieuw een raket naar voren afvuren. De bal belandde pardoes op Simons gezicht die toch nog de moed vond door te gaan en op hun keeper afstevende. Simon was even het noorden kwijt van de slag en besloot op de uitkomende keeper maar hij had toch nog de tegenwoordigheid van geest om de bal te recupereren en lateraal in te spelen op Jeroen die niet aarzelde en ons op een 0 – 3 bracht. Een minuut later was zijn lied evenwel uitgezongen: een banaal opstootje en de scheids gaf hem zijn tweede geel en we moesten nog een 20 minuten met 10 man verder en toen bleek dat we heel wat energie hadden verbruikt. De thuisploeg pompte en kwam zelfs nog 2 keer tot scoren na een warrige fase voor ons doel. Zo werd het nog bibberen tot het einde vooral ook omdat we vreesden dat de scheids ruim zou laten overspelen. Maar dat viel nogal mee en onze 6de opeenvolgende overwinning was een feit.

Conclusie: zeer content, ongelooflijk en surrealistisch: jammer genoeg zijn Glenn en Jeroen geschorst volgende week voor de derby tegen Gavere-Asper…maar broer Jasper komt terug evenals Tim en Navaron als hij zijn testritten heeft oveleefd. Als, ik benadruk het, als we er ook zouden in slagen Gavere-Asper te verslaan mogen we een beetje beginnen dromen van de eerste periodetitel, maar zoals vorige weken al gezegd: NIETS MOET en alles mag. Ik hoop dat de supporters massaal aanwezig zijn om onze jongens te steunen.

En waarom ook niet? We wensen onze buren van VGO proficiat te wensen die er in 3de C met kop en schouders lijken bovenuit te steken: wellicht krijgen we er volgend jaar een leuke derby bij…als wij geen kampioen spelen natuurlijk (hier is een dikke knipoog op zijn plaats).

Grasshopper

 

Verslag wedstrijd  KVV Windeke – Winnik

Op zaterdagavond kwam het eerste elftal van Winnik op bezoek: we wisten dat we hier te maken kregen met zowat de fysiek sterkste ploeg van de reeks (ik vermoed dat er een paar ex-basketters acteren) en we wisten ook dat ze gemakkelijk scoren want zelfs op vandaag hebben ze meest gescoord van de gehele reeks. Jammer genoeg voor hen krijgen ze er ook regelmatig eentje om de oren en dat hebben ze ook zaterdag ervaren.

We starten opnieuw met de zelfde ploeg van vorige week: Jasper zat de tweede schorsingsdag uit van drie en Tim begon aan zijn eerste van twee….toch twee belangrijke pionnen. Vergeten we ook niet dat onze Jonas nog steeds out is (vorig jaar vaste man) en ook Jef was opnieuw uitgevallen.

Enfin: we gingen er opnieuw volle moed tegenaan want tegen alle verwachtingen in doen we het niet goed maar uitstekend. En toch liep het zaterdag aanvankelijk niet zoals gedacht. Van bij aanvang werd duidelijk dat Winnik ons niet zou laten combineren en ze slaagden er dan ook in het ritme uit ons spel te halen. Ze jaagden op elke bal en toonden zich aanvankelijk altijd een tikkeltje sneller. Wat als een onweersbui boven het veld hing gebeurde dan ook: een inzenden werd krachtig binnengekopt en voor de tweede keer dit seizoen kwamen we op achterstand. En het beterde er niet echt op en we maakten ons echt zorgen als ze er na een klein half uur al counterend 0 – 2 van maakten. Op grond van het spelbeeld niet onverdiend maar blijkbaar vonden onze windo’s het dan wel genoeg. De bezoekers hadden blijkbaar dan wel het mentale voordeel tot dan maar fysiek hadden ze al heel wat verbruikt en dat liet zich toch wel voelen. De prettige momenten werden ingeleid door Simon die de bal toegespeeld kreeg en opstoomde naar het vijandelijke doel. Hij kon de bal eventueel meegeven met Ynzo maar poeierde de bal staalhard voorbij een verbouwereerde keeper die al geen al te stabiele indruk had nagelaten. Een prachtgoal en er zouden er nog volgen….we hoopten dat de partij zou kantelen maar even later gebeurde het onvoorstelbare: onze zo sterke verdediging liet zich opnieuw in de luren leggen en de bal werd overhoeks binnengeschoten: 1 – 3 na een goed half uur en een zo goed als onmogelijke opdracht.

Maar de komende minuten zouden beslissend zijn en tekenen ook wel de wilskracht van onze ploeg. We lieten het kopje niet hangen maar gingen er opnieuw tegenaan. Een aanval leek afgeslagen maar Joeri gaf niet af en ontfutselde de bal in de zestien waarop hij een beetje impulsief werd neergelegd. Een onbetwistbare penalty en Jeroen kweet zich opnieuw van zijn taak. Onze turbo sloeg nu werkelijk aan en vooral Jeroen toonde zich van zijn beste kant. Hij zette met een onwaarschijnlijke inspanning op rechts twee man in de wind, zette prachtig voor en de bal werd op de paal gekopt (ik meen door Simon): gelukkig was Ynzo goed gevolgd en die bleef ijzig kalm en plaatste de bal heel precies naast de paal in doel….3 – 3 aan de rust na een ongelooflijke 45 minuten intensief voetbal.

Trainer Geert verving Sven en de geblesseerde Niels door Michiel en Geoffrey voor een op het eerste zicht heel moeilijke tweede helft.

Maar Winnik bleek niet meer het Winnik van voor de rust: de tank was leeg en niettegenstaande we bergop speelden bleken we over de beste troeven te beschikken. Tot echt uitgespeelde kansen kwamen we voorlopig niet maar eenmaal was Simon er wel heel dicht bij toen hij na een bliksemsnelle counter werd aangespeeld door Levi maar de bal net naast ging.

En toen kwam het kantelmoment van de match: na een vlotte aanval kwam de bal bij Ynzo terecht die in één tijd naar de winkelhaak mikte. Het schot leek evenwel niet hard genoeg en de keeper leek de bal uit de lucht te plukken maar tot eenieders verbazing liet hij het ronde ding door de handen glippen en die viel achter hem in doel.

De ban was gebroken en we werden nu echt de betere ploeg: Levi had er nog geen gemaakt en dat kon niet. Hij krulde de bal onvoorstelbaar heerlijk in de verste hoek in de 75ste minuut en alles leek volbracht. Toch hadden we nog eenmaal een prima tussenkomst van onze Seb nodig om de spanning niet opnieuw in de match te brengen.

5 minuten voor tijd brak Simon nog eens door en hij legde de bal netjes op de voet van Levi die alles besliste.

Wat een potje voetbal zaterdagavond. Een verdienstelijk Winnik maakte het ons zeker niet makkelijk maar er hangt een zekere magie in onze ploeg en we genieten voorlopig vol op. We veranderen onze ambities van bij aanvang van het seizoen niet: een nieuwe ploeg samenstellen die kon meedraaien in 2de provinciale. We moeten eigenlijk alle ploegen danken die bepaalde spelers vorig jaar geen kans gaven en nu volledig open bloeien. Samen met onze vaste sterkhouders klikt het blijkbaar met het gekende resultaat tot gevolg.

Volgende week de aartsmoeilijke verplaatsing naar Meerbeke dat niet alleen vlot scoort maar ook maar 4 doelpunten tegen kreeg. Maar ach….wat er ook gebeurt: we zijn nu al dankbaar voor hetgeen we al 6 weken meemaken.

Merci mannen.

Grasshopper

 

Verslag wedstrijd Lebeke/Aalst – KVV Windeke

Eetfestijn en voetbalfestijn: met die woorden kunnen we het voorbije weekend samenvatten. Zoals al gezegd wonnen de beloften, er was opnieuw heel veel volk op het eetfestijn (met dank aan de mensen die ons op die manier steunen en een bijzondere dank aan diegenen die zich daadwerkelijk inzetten en ik denk dan in eerste instantie aan onze U21 die werkelijk eendrachtig en gemotiveerd hun zondag opofferden om te helpen). We moesten naar Lebeke-Aalst zonder Jasper die totaal onterecht voor 3 speeldagen is geschorst. Daardoor kwam Sven in een verder ongewijzigde ploeg die het de voorbije weken zo verrassend goed deed. Nu is Lebeke-Aalst nooit een plezieruitstap ook al omdat er soms schuren instorten en de ploeg potentieel heeft om in de kop van de rangschikking mee te draaien. Na een indrukwekkend begin draait het er wat minder maar we stelden ons in op een zware match, ook al omdat er twee ex-Windo’s spelen. Net als vorige verplaatsing nam ik plaats in de racewagen van Freddy J. die zich in ijltempo van het eetfestijn naar Outer spoedde. Niettegenstaande zijn onbetwistbare rijkwaliteiten raakten we er niet op tijd maar net voor we arriveerden kregen we al het heuglijke nieuws binnen dat Levi van een aarzeling in de plaatselijke verdediging gebruik had gemaakt en ons al na een zestal minuten op voorsprong had gebracht. Het thuisfront werd op de hoogte gebracht en even later konden we onze plaats onder de tribune innemen want het regende warempel. Wat we de komende 38 minuten mochten aanschouwen deed ons een paar keer in onze armen knijpen: deden we een zondagdutje met bijhorende droom of was dit realiteit? De Windo’s wervelden opnieuw over het veld alsof de jacht was geopend en er op hen geschoten werd. Lebeke werd op alle fronten overklast en de ene mooie aanval na de andere werd opgezet en onze verdediging zorgde altijd voor de verzorgde opbouw. Nadat het al een paar keer net niet was geweest besloten we even te minivoetballen: na een aanval op rechts met een zestal ééntijdspassen op beperkte oppervlakte (’t was toch een beetje tiki-taka) werd Simon gepast de grote rechthoek ingestuurd op volle snelheid en de inkomende verdediger kwam duidelijk te laat en haalde hem neer: onbetwistbaar penalty en Jeroen kweet zich onberispelijk van zijn taak: 0 – 2. En in plaats van het even rustiger aan te doen duwden we het gaspedaal (Freddy) nog wat dieper in en de keeper redde een prima doorbraak van Jeroen. Even later sloten we de boeken: een zoveelste hoekschop werd staalhard ingekopt door een instormende (remember de schuur) Simon die duidelijk content was met zijn eerste doelpunt van het seizoen en een beloning voor zijn harde werk.

De rust in met een relatief veilige voorsprong maar met een paar spelers die sukkelden met kleine blessures. We moeten eerlijk zijn: we deden het kalmer aan in de tweede helft…Lebeke probeerde wel maar als het al eens spande konden we rekenen op een secure Seb en een onverzettelijke verdediging. Nu en dan kwamen we er nog eens uit en met een beetje geluk hadden we zelfs nog een paar keer gescoord. De thuisploeg claimde een paar keer een strafschop maar de prima leidende scheids (dat mag ook eens vermeld worden) ging niet in op hun smeekbedes. Michiel, Tim en Jonathan werden nog ingebracht.

Conclusie: door het gelijkspel van Sottegem staan we verdorie alleen op de eerste plaats…we houden de voetjes diep in de Vlaamse klei geplant. Feit waar we niet omheen kunnen: we spelen echt goed, de sfeer in de groep is prima en ik vind dat de jongens het verdienen volgende week en masse aangemoedigd te worden tijdens de wedstrijd thuis om 19.30 uur tegen Winnik. Allemaal present dus….EN ALWEER PROFICIAT IEDEREEN…

Grasshopper

 

Verslag wedstrijd KVV Windeke – KWIK Eine

Op zaterdagavond kwam het eerste elftal van degradant Eine op bezoek en die worden bij de absolute titelfavorieten gerekend. Het beloofde dus een serieuze test te worden na onze prima seizoensstart met ons vernieuwde ploeg en we kunnen het maar beter verklappen: we zijn met grote onderscheiding geslaagd in onze missie.

We startten met dezelfde ploeg van op Geraardsbergen en namen onmiddellijk het heft in handen: een verre crossbal werd door Levi magistraal meegenomen na 2 minuten spelen en de verdediger werd bijna letterlijk in zijn hemd gezet en hij werkte Levi met beide handen tegen de grasmat: ik weet niet wat je meer moet doen om een gele kaart te krijgen (of zelfs rood in dit geval) want Levi kon alleen op doel afgaan:de jonge ref hield het bij een vermanend vingertje. de vrijschop leverde niet onmiddellijk gevaar op. Maar we hadden er duidelijk zin in en we overspeelden de bezoekende ploeg. Het enige wat je onze jongens kan “verwijten” is dat ze het niet afmaakten in de eerste helft. We verschenen een paar keer alleen voor de bezoekende keeper maar die hield soms met meer geluk dan kunde zijn netten schoon. Zo botsten onder andere Simon en Jeroen op het bezoekende sluitstuk en we kwamen een paar keer een schoentip te kort om de bal in doel te deviëren. De bezoekende ploeg zette de tendens van vrijdagavond verder en ook al omdat ze wellicht voelden dat ze te kort schoten kwamen ze bijzonder agressief voor de dag. Iedere potentiële aanval werd afgebroken door een venijnig foutje te plegen: soms kwamen ze echter te laat en dan was het er boenk op. En wat kunnen we zeggen van onze Windo’s? niets dan goed: iedereen was het er tijdens de rust over eens dat we schitterend voetbal speelden en het erg jammer was dat er niet een drietal doelpunten waren gevallen. Onze keeper Seb straalde vertrouwen uit, onze verdediging stond als een huis en het middenveld heerste en vooraan waren we constant dreigend. Wat wil je meer? Lang geleden dat ook neutrale supporters de lof zwaaiden over onze ploeg.

Maar we moesten er opnieuw tegenaan in de tweede helft en dat beloofde toch niet makkelijk te worden want we hadden veel verbruikt zonder resultaat. En inderdaad: gedurende vijf minuten zette Eine alles op alles we moesten even terug. De pijlsnelle en behendige Donkor liet even zien waarom hij hoger speelde en nadat hij de achterlijn haalde werd het bepaald heet voor ons doel. Maar het waaide al snel over en we namen het spel opnieuw in handen. De bezoekers wisten zich geen raad met ons technisch verfijnd voetbal en de snelheid van uitvoering en naar het einde van het match leidde dat naar 7 kaarten waaronder een dubbele gele en dan was de ref nog mild geweest. Maar ondertussen kende Glenn, onze youngster maar spelend als een ervaren krijger, zijn “moment de gloire”: een prima aangesneden vrijschop (de zoveelste dus) van Klaus werd door Glenn ongenadig mooi in één tijd en in de draai in de winkelhaak gekogeld. Zijn eerste doelpunt voor de Windo’s en wat voor één. Hij had blijkbaar de smaak te pakken want een paar minuten later kopte hij warempel een nieuwe vrijschop tegen de touwen: de lijnrechter had evenwel buitenspel gezien: een feit dat door verschillende waarnemers werd betwist.

1-0 blijft natuurlijk link maar Seb diende echt geen mirakels te doen om de nul te houden en toen Eine dan ook nog tot 10 man werd herleid kwam er nog meer ruimte.

10 minuten voor tijd dachten we dat de klus was geklaard: Simon kreeg de bal toegespeeld en hij legde gepast terug op Levi die keihard op de lat besloot.

Het bleef dus aftellen maar op een paar hoge ballen na kon de bezoekende ploeg niet veel klaarmaken. Na de match kon er een oprecht en terecht vreugdedansje af en een daverend applaus van het thuispubliek.

Conclusie: een verslag schrijven blijft een moeilijke zaak: we doen zoveel onrecht aan al diegenen die na zo een knalprestatie niet genoemd worden. onze verdediging die de minste tegendoelpunten incasseerde tot nu toe van alle ploegen in de reeks (Seb,Joeri, Glenn, Navaron en Niels), ons schitterend middenveld met Klaus, Jeroen, Jasper en ynzo en onze aanvallers Levi en Simon. Daarnaast hebben we nog een ijzersterke bank en zijn nog een aantal spelers gekwetst. We mogen en willen niet zweven: onze ambitie was een nieuwe en verjongde ploeg bouwen na het vertrek van 4 vaste pionnen en we lijken daarin geslaagd te zijn. Jammer genoeg moeten we Jasper nu drie weken missen door een totaal onterechte schorsing maar we zijn ervan overtuigd dat onze trainers Geert en Kurt een oplossing zullen vinden. Alles wat we meepikken is meegenomen maar laat ons eerlijk zijn: het mag nog even blijven duren. Winnen is plezant en is het geen eer dat de 3118 fier naast de 225 prijkt aan de kop van de rangschikking?

Om te eindigen: een dikke PROFICIAT!!!!

Grasshopper

 

Verslag wedstrijd KSV Geraardsbergen – KVV Windeke

Na de match van de beloften spoedden we ons naar Geraardsbergen en dat mag letterlijk genomen worden. Rallypiloot Freddy zette ons zoals beloofd net op tijd af aan het veld en ik moet zeggen dat het meer dan de moeite was…
Jonas was niet fit en zo kwam Ynzo opnieuw in de ploeg. Ook van Jef en Geoffrey is nog geen sprake en Tim doet ritme op bij de beloften. Michiel en Dries versierden een eerste selectie en ook Eli en Arno bevolkte de bank. We weten dat Geraardsbergen ieder jaar meedoet voor de prijzen en het beloofde dus letterlijk en figuurlijk een warme vooravond te worden.. Maar blijkbaar trekt het “new look Windeke” meer dan zijn streng. Van bij aanvang speelden we goed mee op de prima grasmat en al vlug kenden we succes: ik meen dat Ynzo (corrigeer me als het niet klopt – ik ben niet onfeilbaar want niet te katholiek) heel fijntes Levi door de plaatselijke verdediging stuurde. De lijnrechter deed het heel de namiddag voortreffelijk en hield de vlag gepast naar beneden. Levi had nog vele meters af te leggen maar hij bleef ijzig kalm, dribbelde de thuisportier en deponeerde het balletje in het netje. We hadden nauwelijks 5 minuten gespeeld. Daarna zagen we een evenwichtige match maar ik meen toch dat we iets meer veldoverwicht hadden en nu en dan kwamen we er gevaarlijk uit maar tot echt uitgespeelde kansen kwamen we niet meer. Ook de thuisploeg kwam tot geen kansen en dat heeft veel te maken met de prima veldbezetting maar ook met de ongebreidelde inzet die getoond wordt. Alle spelers geven wat in hun lijf zit en dat scheelt al een slok op de borrel. We haalden dus zonder grote problemen de rust ook al was er op het eind nog wat tumult omdat de thuisploeg een gele kaart incasseerde op aangeven van de lijnrechter:de man had het bij het rechte eind.

Nauwelijks afgetrapt kregen we een hoekschop die verloren leek te gaan: de mee opgerukte Navaron pikte de bal evenwel op aan het andere eind van het veld en hij haalde verwoestend uit: de bal verdween met een heerlijke krul binnenkant paal in doel. Wat een opsteker bij aanvang van de tweede helft. We kunnen stellen dat we de match volledig in handen hadden tot een kwartier voor tijd. Toen slaagde de onvermijdelijke Timmy De Vuyst er voor één keer in aan onze aandacht te ontsnappen. Niets aan de hand want zijn gekraakt schot belandde op de paal maar in de rebound kon een ploeggenoot scoren. En dan weet je dat het nog bibberen en beven wordt, ook al was er een drinkpauze ingelast. De druk van de thuisploeg nam toe en onze trainer greep in: hij verving de moegestreden Simon door Michiel die met zijn indrukkwekkende torso de plaatselijke verdediging deed wankelen. Hij kopte bij één van zijn eerste balcontacten krachtig naar doel maar de keeper kon nog net aan de zo goed als gemaakte goal. 5 minuten voor tijd leek alles over en uit. Levi werd opnieuw vrijgespeeld en hij had de hoek maar voor het uitkiezen maat trapte keihard naast.

De thuisploeg kreeg een paar minuten voor tijd nog een vrijschop op een gevaarlijke plaats (hard over) en even later kon Seb de meubelen redden door zich met lijf en leden voor de bal te gooien. Op tegenaanval kreeg Levi de bal opnieuw toegespeeld en nu maakte hij het wel heel netjes af: hij plaatste de bal prachtig in de winkelhaak. Zijn vierde doelpunt van het seizoen. Ik wil benadrukken dat alle spelers een schitterende match speelden met veel inzet en grinta. We halen nu 7 op 9 en delen samen met de 225 de leiding. Na drie matchen wil dit niks zeggen maar we zijn mooi mee en dat is belangrijk en beter dan de grootste optimist kon denken.

We verdienen heel veel supporters zaterdagavond als we een nieuwe topmatch spelen tegen het gedegradeerde KWIK Eine dat zo snel mogelijk zijn plaats in 1ste provinciale wil innemen. Afspraak om 19.30 uur. Aan de spelers: een DIKKE PROFICIAT!!!!
het was een leuke zaterdag….

Grasshopper

Dit is de officiële website van KVV Windeke. alle info hierover op website@kvvwindeke.be